Zamana hapsettik her şeyi, bir saate sığdırmaya çalıştık. Hiçbir konuda özgür olamadığımız gibi istediğimiz zamanda da olamadık. İsteklerimizi, aşklarımızı, heveslerimizi, ve belki de en önemlisi ruhlarımızı...
Sonra da
biz zamana hapsolduk. Zaman istediğimize,
yediğimize hükmetmeye başladı ve bizim adımıza karar verir oldu. Ne yapacağımızı
yıllar söylemeye başladı hatta. Örnek mi ? Belli bir yaşa gelmeden içki
içemez oldun, belli bir yaşa geldiğinde evlenmelisin, kariyerin bitme yaşı
vardır, çocuk için geç kalınmaz. Ne konuştuğum değil ne
kadar konuştuğumdur mesele bazen. Zamanı öğrendiğin vakit hayatı
da öğrenirsin.
Haklısın canım..zaman ve mekan..iki önemli kelime.blogun hayırlı olsun.çok beğendim.sewgililer günü hediye çekilişime bekliyorum:) sewgiler
YanıtlaSil